Op weg naar huis tussen de bergen in Noord-Italië denk ik terug aan wat is geweest. Het is eigenlijk de eerste keer dat ik even de tijd neem. Iemand uit onze bus vroeg me gisteren: “Heb je zelf nog wat beleefd aan deze reis?” Een begrijpelijke vraag. De pelgrims hebben me immers vooral bezig gezien met organiseren en uitvoeren van de vieringen.
     Het kan de indruk hebben gewekt dat ik vooral gewerkt heb en zelf weinig heb beleefd. Dit beeld klopt wel een beetje, maar toch ook niet helemaal. Ik ben inderdaad druk bezig geweest: ervoor zorgen dat alles netjes en op tijd geregeld was. Vooral voor de vieringen was ik verantwoordelijk. En daarvoor moest ook tijdens de reis nog een hoop geregeld worden. En ja, als je verantwoordelijk bent moet je er met je hoofd bij blijven, ook als de pelgrims aan het genieten zijn van een mooie wandeling of een interessante rondleiding.
     Toch heb ik tijd genomen voor me zelf. Af en toe ben ik even een kerk binnen gestapt en heb daar wat gebeden. Ik heb een goede vriend bezocht die in Rome woont. Zijn huis heeft een prachtig dakterras met een schitterend uitzicht op de St. Pieter. We hebben daar heerlijk zitten genieten van de avondwarmte. Tijd voor me zelf was er ook op de laatste avond, toen we met wat mensen de stad zijn in geweest om, bij nacht, nog wat plekken te zien waar ik tijdens de reis niet aan toe was gekomen: de Spaanse trappen, de Trevi-fontein en piazza Navone. Leuk om deze plekken te bezoeken als het avond is: ongelooflijk hoeveel mensen er dan nog zijn en hoe gezellig het dan is. Met een ijsje in de hand hebben we door de straten geslenterd.
     Het lijkt nu een beetje alsof ik alleen op deze momenten genoten heb, en dat de rest alleen maar kommer en kwel was. Zo is het beslist niet! Op de eerste plaats vind ik het geweldig om me ervoor in te zetten zodat andere mensen een mooie ervaring kunnen opdoen. Het is gewoon fantastisch om mensen te hebben zien genieten van de eeuwige stad. Maar ik heb zelf ook genoten van de dingen die we hebben gedaan. En meer dan dat: vooral de vieringen op de graven van de apostelen hebben een diepe indruk op me gemaakt. De vieringen in de St. Pieter, de St. Lorenzo en de St. Jan van Lateranen waren voor mij hoogtepunten.
     Vooral tijdens deze vieringen heb ik me intens onderdeel van de wereldkerk gevoeld. Geloof me: dat is voor een priester erg belangrijk. Je bent er als priester immers niet alleen voor je parochie, maar je bent gewijd voor de hele kerk. Ook was het heerlijk om met een aantal collega-priesters van het bisdom samen te vieren. Samen vieren met degenen die hetzelfde bestaan delen als jij, op de fundamenten van het geloof, geeft veel inspiratie. Ik ga dan ook vol goede moed terug naar huis om daar deze inspiratie te delen met de mensen die aan mijn zorg zijn toevertrouwd.

Bus 3 op de terugreis (melodie: Go tell it on the mountains) 

Weblog: Erica Geraedts (slot)

En toen waren we weer thuis… vat dan maar eens samen wat je deze week hebt beleefd! Maanden van voorbereiding (als lid van het Romekoor) om toe te werken naar de afgelopen week. Ik moet zeggen dat ik nog nooit een bijzonderder reis heb meegemaakt.  Begonnen als vakantie, maar geëindigd als veel meer dan dat; een ervaring om nooit te vergeten.
Ik denk terug aan alle bezienswaardigheden. Geweldig om in zo’n rijke, historische stad rond te lopen en je een voorstelling te maken van hoe het er ooit heeft uitgezien. En hoe het er nu nog steeds uitziet natuurlijk, want wat was er veel te zien!
Dan aan de kerken die we hebben bezocht en waar we hebben mogen vieren. De overweldigende pracht en praal van de basilieken waar we hebben gezongen. Een mis in de Sint Pieter, wie kan ons dat navertellen?
Maar wat me vooral bijblijft zijn de emoties van deze reis. Nog nooit zoveel mensen ontroerd gezien als dat bij de verschillende vieringen in Rome het geval was. Door de plek, door de gelegenheid, door het gezelschap? Ieder heeft vast zijn of haar eigen bijzondere, mooie momenten meegemaakt. Eerlijk gezegd bestaat er voor mij niet een moment dat het allermooiste was. Een aaneenschakeling van indrukken en gesprekken die de komende tijd een eigen plekje gaan krijgen. Ik heb genoten!

[Terug naar Romepagina]