Taizé aan de Maas - 1 januari 2011

Programma

11.00 uur	Viering of ochtendgebed in de gastkerken. Lezing: Lucas 2:15-20. Gevolgd door een picknick in de gastkerken Vertrek naar Ahoy
15.00 uur	Vertrek van de bussen vanaf Ahoy

ing

Na de gebedsviering op Oudjaar vertrokken de jongeren naar hun gastgezin voor een gezamenlijke oudejaarsmaaltijd. Daarna verzamelden zij zich in de 150 gastkerken in en rond Rotterdam om daar samen te bidden om vrede. Rond middernacht werd, ook in deze gastkerken, het Landenfeest gehouden, waar met dans, zang en andere activiteiten de verschillende culturen met elkaar gedeeld werden.

Op 1 januari kwamen de deelnemers voor een laatste viering om 11.00 uur samen in de gastkerken. Daarna namen zij afscheid van hun gastfamilies en reisden ze terug naar hun land van herkomst. De duizenden jongeren begonnen het nieuwe jaar met mooie ervaringen in Rotterdam. De bussen vertrokken vanaf ongeveer 15.00 uur.

Onder de foto's de ervaringen uit Zoetermeer, het Westland en Rotterdam.

Foto's: Peter van Mulken. Kijk voor meer foto's op het Picasa-album.

Ervaring van een Taizé-jongere: Vertrouwen
Oktavia, Indonesische en promovendus in de Farmaceutische Biologie in Groningen, deed een bijzondere ervaring op met wat vertrouwen is. 'Er zijn jongeren die dezer dagen naar Den Haag zijn om de stad te bekijken, of de Euromast op. Ik vond dat best moeilijk, want daar voor kom je niet naar de Europese Jongerenontmoeting. Maar we zijn doende met een Pelgrimage van Vertrouwen. Uit iets wat ik vanmorgen hoorde besefte ik dat ik ook vertrouwen in deze jongeren moet hebben. Ook zij volgen God en zijn roepstem.'
Iets anders wat Oktavia dezer dagen helder is geworden, als het gaat om vertrouwen, is dat ze ook de rust moet hebben om te vertrouwen op God waar het haar persoonlijk leven betreft. 'Ik merkte dat ik bezig was mijn leven in handen te nemen, me druk te maken over allerlei zaken, dingen te regelen. Ik ben er best onrustig onder dat ik niet precies weet hoe mijn leven er komend jaar uit gaat zien; de onderzoeksplaats in Groningen loopt af. Ga ik terug naar Indonesië of ga ik verder kijken, in de Verenigde Staten of elders? In de stilte begreep ik dat ik dit ook over moet geven, zodat God zijn werk kan doen.'

Bericht vanuit een gastparochie
In de Wijngaard in Zoetermeer is er om 9.30 uur een Eucharistieviering ter afsluiting van de internationale jongerenontmoeting. Hierin gaat Huub Flohr voor, met in concelebratie drie priesters die de Taizé-dagen met de 150 jongeren in Zoetermeer hebben doorgebracht. Zij komen uit Duitsland, Polen en Frankrijk.
Aan vijf volle dagen met ontmoetingen, gesprekken, zang, workshops en - vooral ook - stilte komt dan een einde. De jongeren kunnen gaan slapen in de bus terug naar huis, de organisatie kan gaan terugkijken op een geslaagde ontvangst. En ook gaan slapen.

De Taizé-ontmoeting en de doorwerking voor een parochie
De Nicolaasparochie in Zoetermeer was een van de tientallen geloofsgemeenschappen die buitenlandse jongeren onderdak hebben geboden. Thea Epskamp, lid van het pastoraal team n Zoetermeer, vertelt hierover. Ronald Dits, diaken in het Westland, vertelt over de ervaringen daar.

Pastoraal team van de Zoetermeerse Nicolaasparochie. Met de wijzers van de klok mee  v.l.n.r. Thea Epskamp, pastor Huub Flohr, pastor Hans van Winkel, Conny Hofschreuder en (zittend) Walther Burgering.

Taize in Zoetermeer "Naar mijn idee is er met de Taizé Jongerenontmoeting in onze samenleving een statement gemaakt: dat het mogelijk is, een enorme menigte mensen, met name jongeren, bijeen te brengen op basis van vertrouwen en vriendschap en van gedeeld geloof in God en in elkaar. Zowel de deelnemers als de ontvangende kerken en gastgezinnen (en niet te vergeten: allerlei bedrijven en gemeentelijke instanties die support hebben verleend) hebben laten zien, dat er met wederzijds geven en ontvangen een feest van ‘goodwill’ kan worden gevierd. In Zoetermeer hopen wij op de ‘flow’ van deze happening verder te gaan in de geest van ontmoeting en gezamenlijk vieren, zoals: in oecumenisch verband regelmatig Taizévieringen houden (de eerste is op zondag 16 januari a.s. om 19.00 u. in De Wijngaard, Moeder Teresasingel 100) en het organiseren van een jongerenreis naar Taizé. Nu al werkt ‘Taizé’ op allerlei niveau’s door: de intensieve samenwerking bij de voorbereidingen en de organisatie, heeft de kerken in Zoetermeer dichter bij elkaar gebracht. Parochianen, gemeenteleden, vrijwilligers, pastores en predikanten zijn met elkaar opgetrokken en hebben ervaringen gedeeld. We kennen elkaar nu veel beter! Ook ons parochieleven heeft een ‘kick’ gekregen: we hebben het toch maar waargemaakt: zo veel huizen en harten opengesteld voor vreemden! En ook hier is er de versterking van onderlinge contacten: gastgezinnen die met elkaar kennis maakten en elkaar onderling hulp boden, bijvoorbeeld door het uitlenen van matrassen of  het vervoeren van elkaars gasten. Met het uitzwaaien van de pelgrims op Nieuwjaarsdag is Taizé-Rotterdam weliswaar uit ons oog, maar niet uit ons hart. Geïnspireerd door deze Ontmoeting hopen we er een vervolg aan te geven!"

Taizé in het Westland "Ze zijn weer terug naar hun thuisland, de jongeren die bij ons te gast waren voor de Taizé-jongerenbijeenkomst in Rotterdam. Wat anderhalve maand geleden als een avontuur begon, is ook een waar avontuur gebleken. Toen vroeg iemand van het bisdom of wij jongeren konden opvangen voor dit evenement. Er werden 30.000 jongeren verwacht en het Westland kon toch zeker wel 200 jongeren van een slaapplaats voorzien? Even was er bij mij zeker wel twijfel, maar de gastgezinnen die kwamen er wel. Samen met een voorbereidingsteam van vijf mensen werd alles voorbereid, maar niet tot in de puntjes, dat past niet bij de Taizé-spiritualiteit. Op dinsdag 28 december kwamen de jongeren met drie bussen in Naaldwijk aan. De pastorie van de Adrianuskerk was goed vol bij de registratie van elke deelnemer, waarna zij naar de gastgezinnen vertrokken. De jongeren kwamen uit Duitsland, Frankrijk, Kroatië, Oostenrijk, Roemenië, Polen en Oekraïne. Vooral de jongeren uit dit laatste land hadden een lange reis met de bus achter de rug. Eenmaal thuis bij de gastgezinnen sloeg de vermoeidheid toe en een aantal jongeren liet het avondprogramma in Rotterdam lopen. Op woensdagochtend waren alle jongeren aanwezig voor de gebedsviering in de Adrianuskerk, het begin van het dagprogramma dat later in de ochtend werd voortgezet in Ahoy. Voor de begeleiding van de Taizé-liederen was er piano- en vioolmuziek. De dagen daarop kenden hetzelfde verloop. Iedereen leerde elkaar beter kennen en er ontstond een sterker groepsgevoel. Er kwamen  ook aanpassingen, bijvoorbeeld om de viering op Nieuwjaarsdag te veranderen in een eucharistieviering voor de jongeren samen met de parochiegemeenschap. Langzamerhand werden ideeën geboren voor de viering van Oud en Nieuw. Op Oudejaarsavond aten de jongeren niet in Ahoy, maar bij de gastgezinnen. Daarna was er ‘s avonds een gebedsviering voor de vrede gevolgd door het vieren van Oud en Nieuw in het scoutinggebouw van Naaldwijk. Niet alleen de jongeren vierden dit feest, veel mensen uit de gastgezinnen vierden dit feest mee. Er werd gezongen en gedanst, geproost op het nieuwe jaar met alcoholvrije bubbelwijn en iedereen wenste elkaar een goed nieuw jaar. Op Nieuwjaarsdag werd de eucharistie gevierd met als voorgangers vier Poolse priesters, twee Oostenrijkse priesters, een Poolse diaken en uw eigen Nederlandse diaken. Na deze inspirerende en warme viering met veel verschillende talen kwam het moment van afscheid. De jongeren bedankten hun gastgezinnen en de parochie uitvoerig voor de ontvangst en daarna vertrokken ze. Ze kijken terug op fijne dagen met veel saamhorigheid en spiritualiteit. En uw diaken, die kijkt ook terug op een hele mooie en zeer vermoeiende week. Maar gelukkig kreeg hij veel hulp van de mensen uit het voorbereidingsteam, mensen die de vieringen verzorgden, de gastgezinnen en alle anderen die hun steentje hebben bijgedragen. En de jongeren … we zullen ze missen."

 

Rotterdam: Portugeessprekende parochie
Het was een groot feest in de parochie op 1 januari 2011. De kerk was vol met europese jongeren die kwamen voor de internationale Taizé bijeenkomst. Padre Pedro die pater Bernard verving, bevond zich in een groot gezelschap van priesters uit Polen, Engeland, Benin, Kaapverdië, Montenegro en nog twee seminaristen (Carlos en Miguel) die vanuit onze parochie naar Italië zijn gaan studeren. Padre Pedro heeft veel gedaan om hen te helpen. Veel mensen die de dienst op 1 januari hebben bijgewoond zeggen geraakt te zijn geweest door de sfeer en de manier hoe de dienst ging in verschillende talen. Kijk voor een impressie op de website http://igresia.demosworld.nl/

Rotterdam-Ommoord: Open Hof
110 gastgezinnen vanuit Open Hof, Evangelische Gem. Ommoord en Kerk in Nesselande en 25 gastgezinnen uit de Ontmoetingskerk hebben zich opgegeven om onderdak te geven aan twee of meer jongeren. Uiteindelijk zijn er 385 jongeren bij ons te gast geweest uit 15 verschillende landen. 45 van hen kwamen al op 26 december aan om als vrijwilliger in Ahoy mee te werken.
Dinsdag 28 december kwamen tussenvanaf 9.30 uur jongeren zich melden om bij een gastgezin onder te worden gebracht. Op het hoogtepunt leek er in de leeggeruimde kerk wel een wachtrij als voor een Efteling-atractie te staan. Om 23.00 uur kon het team naar huis! En stond de kerk klaar voor de eerste van de vijf vieringen.
De eerste viering op 29 december was gelijk al indrukwekkend: zo’n 300 jongeren en een groot aantal Ommoorders namen deel aan deze viering.Het zingen en bidden in de diverse talen was indrukwekkend. Met name het Onze Vader in zóveel talen was heel bijzonder. Ook dat jongeren uit zoveel verschillende landen allemaal op zoek zijn naar de betekenis en de invulling van het geloof in hun leven en daarover met anderen over van gedachten willen wisselen, is heel speciaal.
Er waren 32 gespreksgroepjes gevormd. In de kerkzaal zaten groepjes te praten, in alle andere zalen en in de kerkzaal van de Evangelische Gemeente, elke vrije ruimte werd benut om met een groepje te gaan zitten en soms heel langdurig met elkaar van gedachten te wisselen. Ieder groepje bestond uit een groepsleider en ongeveer tien jongeren. De voertaal was meestal Engels.

De organisatie in Open Hof liep verder erg goed. Elke dag waren er vrijwilligers die koffie en thee schonken, lekkers uitdeelden, stoelen sjouwden, opruimden en wc’s schoonmaakten. Iedere ochtend  om 08.00 uur werd er in de Koepel een mis in het Pools opgedragen door vier Poolse priesters. De Taizévieringen waren elke ochtend indrukwekkend en ontroerend. De liederen en gebeden, maar vooral de acht minuten stilte. Zeker op Oudejaarsdag: binnen stilte, terwijl buiten het vuurwerk knalt. Stil worden in je zelf, terwijl buiten de wereld voortraast.

In de Oudejaarsavondviering werd na het Onze Vader het licht doorgegeven onder het zingen van: Jesus le Christ, lumière intérieure/ Jezus, u bent het licht. De hele kerkzaal werd verlicht door de honderden kaarsjes. Na de viering bereidde iedereen zich voor op het aftellen naar twaalf uur. Vanaf 12 seconden voor werd afgeteld om zo de Spanjaarden de kans te geven voor elke maand een druif in hun mond te stoppen. Om twaalf uur klonk het ‘Gelukkig Nieuwjaar!’ in allerlei verschillende talen, werd er getoast en ging iedereen naar buiten om van het vuurwerk te genieten. Daarna begon het landenfeest. Van ieder land werd een bijdrage verwacht in de vorm van een lied, een dans of spel. Gestart werd met het zingen “Auld lang syne”. Een heel scala kwam langs, maar het hoogtepunt was het dansen van een tango door een Argentijns echtpaar. Rond 02.30 eindigde de avond met “Happy New Year” van ABBA.

Op Nieuwjaarsdag was Open Hof om 11.00 uur afgeladen vol. Het was een emotionele viering omdat bij iedereen het besef aanwezig was dat dit de laatste Taizéviering was en dat er een eind aan deze bijzondere dagen zou komen.  Veel van de aanwezigen hielden het niet droog. Zeker niet tijdens  ‘Bless the Lord’. Pastoraal werkster Rita Schooleberg sprak de jongeren toe, bedankte hen voor hun aanwezigheid bij ons en vroeg over hen Gods Zegen voor een goede thuisreis. Hierna namen de jongeren het over: van alle landen kwam er één naar voren om te bedanken voor het warme welkom, de gastvrijheid en de goede zorgen. Op een groot vel waren in vele talen bedankjes geschreven.
Kijk voor een uitgebreidere verslaglegging: www.openhof-ommoord.nl. 
 

 ^terug naar de overzichtspagina