zaterdag 12 juli

Daan Wester, Zoetermeer:

Na een voorspoedige reis kwamen we om 10 uur lokale tijd aan in Sydney. Er werd op ons gewacht, dus we konden zo in de bus, op naar Goulburn. Na een trip van twee uur waren we aangekomen op de plaats waar we de rest van de tijd in Goulburn zouden overnachten. Het was alleen een beetje jammer dat het heel erg koud was in Goulburn. In Sydney was het 20 graden, maar in Goulburg net 10 graden. We werden welkom geheten door een vriendelijke Belg die vertelde dat er warme thee voor ons klaar stond, dus wij snel naar binnen. Wij dachten een lekkere warme slaapplek te hebben. De waarheid was helaas anders. We kwamen bij een groot gebouw aan dat een enorme gymzaal bleek te zijn. En wat nog jammerder was: het was binnen net zo koud als buiten. Dus we hebben met zes truien en vier broeken die nacht geslapen en nog hadden we het koud.

Na een erg koud en kort nachtje gingen we ontbijten in een grote ruimte in het centrum van Goulburn genaamd 'The Solder Club'. Gezellige, oudere dames hielpen bij het uitdelen van het ontbijt en het was er gelukkig warm. Na een stevig ontbijt gingen we voor de ochtendmis naar de 'show ground'. Het waren een soort grote hallen waar we met zo'n 2.000 man naar de mis met de aartsbisschop van Goulburn/Canberra konden luisteren. Ook alle aanwezige priesters waren op het altaar. Het was een erg bijzondere ervaring om met zoveel mensen naar een mis te gaan. Na de mis hadden de Nederlandse minderjarigen (onder wie ik) een speciaal programma. We konden kiezen uit schapen scheren, naar de bioscoop of zwemmen. Ik had het samen met een ander erg koud, dus een warm zwembad leek ons wel wat. Het viel een klein beetje tegen, maar warm was het wel, dus we hadden toch een hele leuke middag.

Na het overheerlijke avondmaal, was er een gezellig programma in de grote hal met veel muziek en swingende mensen. Al met al een ontzetten leuk begin in Australië.

vrijdag 11 juli

Guido, Rotterdam (vertrokken op zaterdag 5 juli):

De stemming zat er bij het vertrek meteen in, velen droegen een oranje hes of sweater. Vooraf werd de eucharistie gevierd op de luchthaven, een mooi moment. De vlucht vertrok op tijd en algauw kregen we een maaltijd aan boord van Singapore Airlines. Rond een uur of vier ging ieder proberen te slapen, dat is de tijd dat je in Sydney naar bed gaat. Dat lukte redelijk, al was het filmaanbod ook aantrekkelijk. Zondag kwamen we na een tussenstop in Singapore aan in Sydney. Bussen stonden klaar om ons naar Goulburn te brengen. Die nacht sliepen we in een gymzaal, het was 2 graden. Volgende dag even aanpassen aan de kou, de plaatselijke Zeeman deed uitstekende zaken!

Goulburn is een vriendelijk stadje, overspoeld met 3.000 jongeren uit Nederland, Frankrijk, Duitsland, Brazilië en Vietnam. Goulburn is een arme stad. De maaltijden zijn wat karig, maar de gastvrijheid is heel hartelijk. Inmiddels is het officiële programma begonnen en is de catering op gang gekomen. Dat betekent twee warme maaltijden per dag, prima. De parochie is goed georganiseerd, maar er is een enorm gebrek aan jongeren en vrijwilligers. Jongeren van de Emmanuel-gemeenschap helpen bij de organisatie, die nauwelijks op haar taak is berekend. Maar de stemming lijdt niet veel onder de talloze aanpassingen die voortdurend moeten worden gedaan. De Nederlandse organisatie zet zijn beste beentje voor, er wordt hard gewerkt.

donderdag 10 juli

SMS:

Het sneeuwt en het Leger des Heils heeft kleding uitgereikt aan koude, Nederlandse jongeren. Maar het is vet gezellig!