Fluister onze naam, God
dwars door het rumoer van alledag
en overstem wat overbodig is
opdat wij kunnen horen
wat U van ons wilt.

Roep onze naam, God
in de stilte van de nacht,
opdat wij kunnen luisteren
naar wat U van ons vraagt.

Spreek ons aan, God,
- als het moet tot driemaal toe -
totdat wij werkelijk openstaan
ons hart in ons gaat branden
en wij ‘ervoor willen gaan’.

Laat ons het ‘en tóch’ zijn
van de profeet Jesaja,
de kwijnende vlam koesteren
van de gekwetste mens.

Laat ons de regenboog zijn
het teken van Uw verbond –
de zekerheid van vergeving, ondanks alles,
en van een nieuw begin

Laat ons een lief woord zijn,
een sprankje hoop in duisternis
een stut en een steun voor het geknakte riet,
opdat het niet breekt.

Laat ons als herders zijn
als het erop aan komt
om de ander te behoeden en te bewaren
een schuilplaats voor de regen,
voor de storm die dreigt.

Fluister onze naam, God.
Roep ons bij onze Naam.
Spreek ons aan
als het moet tot driemaal toe –
op een volmondig ‘ja’.
Hier ben ik. Zend mij.

Amen.