De missie van de Kerk: persoonlijk, in de parochie en als bisdom (3)

Vier artikelen voor parochiebladen, websites en nieuwsbrieven
image

Beeld: Bisdom Rotterdam

In het jubileumjaar van het bisdom Rotterdam (1956–2026) staat de missie van de Kerk centraal. Om parochies te ondersteunen bij hun communicatie biedt het bisdom een reeks van vier artikelen aan die vrij gebruikt kunnen worden in parochiebladen, nieuwsbrieven of op parochiewebsites.

De artikelen helpen om stil te staan bij wat het betekent om vandaag Kerk te zijn. Daarbij staat de drievoudige missie van de Kerk centraal: vieren, verkondigen en dienen. De artikelen kunnen afzonderlijk geplaatst worden of als reeks.

In het derde artikel staat de missie van de Kerk centraal: de verkondiging, het vieren van de sacramenten en de naastenliefde. Het artikel nodigt uit om na te denken hoe we bijdragen aan de missie: ieder persoonlijk, als parochie, als bisdom.

De teksten zijn opgenomen in de informatie- en inspiratiemap die hoort bij de ‘Laurentius estafette’. Redacties van parochiebladen en -websites kunnen de Word-bestanden opvragen via persencommunicatie@bisdomrotterdam.nl en beeldmateriaal downloaden via de beeldbank op de bisdomwebsite.

Lees het derde artikel:

De missie van de Kerk: persoonlijk, in de parochie en als bisdom

Dit jaar bestaat het bisdom Rotterdam zeventig jaar (1956-2026). Als parochie zijn wij deel van het bisdom. Het jubileumjaar staat in het teken van de missie van de Kerk. Wat betekent dat voor ons als parochie en persoonlijk?

De Kerk heeft een missie. Niet één enkele taak, maar een drievoudige zending die haar wezen raakt en richting geeft: vieren, leren, dienen. Zolang wij het Woord van God lezen en ernaar leven, zolang wij de sacramenten vieren, met de eucharistie als bron en hoogtepunt, en zolang wij vertrouwen op de Heilige Geest en elkaar dienen in geloof, zijn volgens het Tweede Vaticaans Concilie in het bisdom de wezenlijke elementen van Kerk-zijn aanwezig.

Een drievoudige missie

Wat geldt voor het bisdom, geldt evenzeer voor de parochie. Een parochie is niet een “plaatselijke afdeling”, maar een wezenlijk onderdeel van het lichaam van Christus, opgebouwd uit levende stenen. Vanuit Woord, het sacrament en de liefdewerken is ook de kleinste parochie volledig Kerk in verbondenheid met de bisschop en de Wereldkerk.

Daarom heeft het weinig zin wanneer grote en kleine parochies met elkaar wedijveren. De enige gezonde wedijver is deze: komen we toe aan alle drie de taken? Zijn we een gemeenschap waar het woord van God gehoord wordt? Vieren we de sacramenten, waarin we door de Heer worden aangeraakt? Zijn we een gemeenschap waarin zijn liefde concreet wordt? Die drievoudige missie kan nooit worden opgesplitst of uitbesteed. We kunnen niet zeggen: de caritas doet een ander, of: het is voldoende als een ander bidt.

Ieder persoonlijk en samen

In alle geledingen van de Kerk - Wereldkerk, bisdom, parochie - moeten verkondiging, de sacramenten en de naastenliefde samen aanwezig zijn. Dat geldt ook voor ieder van ons persoonlijk. Door ons doopsel hebben wij deel aan deze missie. Dat nodigt uit tot persoonlijke vragen: hoe draag ik bij aan de verkondiging van de Naam van Jezus? Hoe is mijn leven verbonden met de sacramenten en mijn groei in geloof? En hoe maak ik de liefde van Christus zichtbaar in mijn eigen omgeving?

Deze vragen kunnen op elk niveau gesteld worden: ieder persoonlijk, als parochie, als bisdom. Wat komt er terecht van ons getuigenis? Van het vieren van de sacramenten? Van onze inzet voor caritas? En wanneer we bijvoorbeeld veel liturgie zien maar weinig diaconie, of juist veel sociale inzet maar weinig geloofstaal en overdracht, juist dan is samenwerking essentieel.

De uitvoering van de missie vraagt om een voortdurende wisselwerking tussen bisdom, parochies en gelovigen. Wanneer een parochie te klein of te kwetsbaar is om bijvoorbeeld de voorbereiding op de eerste communie te dragen, ligt samenwerking met een buurparochie voor de hand. En wisselwerking is er ook als je caritas met een aantal parochies samen op kunt pakken.

Gemeenschap van geroepenen

Roeping werd vroeger vaak gezien als iets van priesters of religieuzen. Maar in de kern delen wij allemaal één roeping: samen gestalte geven aan de Kerk in deze wereld. Binnen die gemeenschap van geroepenen heeft ieder zijn eigen taak, soms in catechese, soms in liturgie, en altijd ook in caritas en diaconie. Zo wordt de missie van de Kerk werkelijk drievoudig beleefd - in het bisdom, in de parochie en in het hart van iedere gelovige.