Chrismamis brengt bisdom samen rond jubileum en missie
Een oproep tot missionaire inzet en trouw aan de zondagse eucharistie
Foto’s: Bisdom Rotterdam
Op woensdag 1 april vierde het bisdom de chrismamis in de HH. Laurentius en Elisabeth Kathedraal. Ongeveer 850 mensen uit parochies, instellingen en religieuzen waren naar deze bijzondere viering gekomen, evenals veel priesters, diakens en pastoraal werkers. Tijdens de viering hernieuwden de priesters de beloften die zij bij hun wijding aan de bisschop deden.
Vicaris-generaal Lex van Deelen heet iedereen welkom aan het begin van de eucharistieviering. “We vieren dit jaar het 70-jarig jubileum van ons bisdom Rotterdam. Op 1 februari hebben we dit met velen in deze kathedraal gevierd. Het jubileum is, zoals onze bisschop toen zei, een oproep om steeds opnieuw met toewijding de weg van de Heer te zoeken. En, dat doen we ook vanavond opnieuw met velen samen hier in de kathedrale kerk.”
De Katholieke Kerk is een Wereldkerk en daarom zijn de Schriftlezingen deze avond deels in het Indonesisch en het Engels. De collecte is voor een bijzonder project in Indonesië. Onder leiding van de diocesane congregatie Broeders van Onze Lieve Vrouw van Zeven Smarten werd in 2003 in Sulawesi een huis gebouwd dat opvang biedt aan jongens en meisjes met een beperking. Voor de kinderen zijn nieuwe rolstoelen nodig en daarvoor is de collecte bestemd.
In de chrismaviering zegent de bisschop de oliën die in het hele bisdom worden gebruikt, ten behoeve van de zalving van geloofsleerlingen en voor de ziekenzalving. Ook wijdt hij het chrisma dat onder meer wordt gebruikt bij het doopsel en het vormsel bij de opnames in de Kerk. Dit jaar worden er in het bisdom tot en met Pasen 163 volwassen mensen opgenomen in de Kerk.
Aan het begin van zijn homilie vraagt de bisschop de aanwezige kerktoetreders om te gaan staan. Vanuit de kerk volgt een spontaan applaus. “Dat was niet ingestudeerd”, zegt de bisschop daarover, “en zeker niet voorgeschreven in de liturgie, maar het is wel een teken dat u welkom bent bij degenen die al gedoopt zijn.”
In zijn homilie spoort de bisschop alle gelovigen, persoonlijk en gezamenlijk, aan zich in te zetten voor de missie van de Kerk. “De Kerk is vanouds een missionaire Kerk. Dat wil zeggen: Jezus gaf ons de Kerk om zijn evangelie te verspreiden, om de sacramenten te vieren, om steeds opnieuw de persoon van Jezus Christus centraal te stellen in ons leven en in onze wereld.”
“Die missionaire Kerk zien we ook terug in vele parochies die zich bezighouden met die missionaire opdracht”, vervolgt hij. “Missionair betekent: missie, de zending die we van de Heer hebben ontvangen. Om door het vieren van de liturgie dichter bij Christus te zijn, om door het getuigen van ons geloof anderen enthousiast te maken voor de Heer, en door daden van liefde in diaconie en caritas te laten zien dat de liefde van Christus in ons hart en onze handen doorgaat.”
De chrismamis wordt gevierd in kracht van de Heilige Geest, benadrukt de bisschop. De gebeden die worden uitgesproken bij het zegenen van de oliën en het wijden van het chrisma laten zien hoezeer de sacramenten van de Kerk verbonden zijn met de Heilige Geest.
De evangelielezing in de chrismamis komt uit het evangelie volgens Lucas. Aan het begin van de lezing staat dat Jezus “volgens zijn gewoonte” naar de synagoge ging. “Met ‘volgens zijn gewoonte’ bedoelt de evangelist niet een sociale verplichting”, legt de bisschop uit. “Het is eerder een gewoonte als deugd, een innerlijke houding van Jezus. Hij wil bij zijn Vader zijn. Hij leest uit de Schriften en de profeten, en Hij weet zich gezonden.”
“Volgens zijn gewoonte ging Jezus naar de synagoge, als een echte innerlijke houding, een deugd”, preekt de bisschop. “De heilige Thomas van Aquino zegt dat het pas een deugd is als je iets met vreugde doet (‘delectabiliter’) en met een zeker gemak (‘faciliter’). En dat laatste zou ons moeten aanspreken. Maar het is iets anders dan ‘gemakkelijk’ of ‘ach, het kost toch niets’. Nee, ‘een zeker gemak’ wil zeggen dat je het met de kracht van de Heer doet, geïnspireerd door de Geest, en dat het daarom vreugde geeft als je naar de Kerk komt en de sacramenten viert, in het bijzonder de eucharistie.”
“Wat zou het goed zijn als wij in dit jubileumjaar opnieuw een goede gewoonte maken van onze zondagse kerkgang”, zegt de bisschop daarom. “Dat geldt voor mensen die al lang bij de Kerk horen, en ook voor de geloofsleerlingen die langzaamaan aan die zondagse kerkgang wennen. Ik zou zeggen: houd het ook vol als het nieuwe eraf is. Houd het ook vol als het gewoon wordt. Want het is de bedoeling dat het, met de kracht van de Geest, een deugd wordt. Dat je het bijna vanzelfsprekend vindt en met een zekere vreugde steeds weer weet op te brengen op de eerste dag van de week.”
De bisschop staat ook stil bij christenen die leven in moeilijke omstandigheden omdat zij te maken hebben met oorlog en geweld: “Vanavond denken we aan hen, want we weten dat de Heer met zijn hart bij hen is.”
“Wat zou het geweldig zijn als wij dit jubileumjaar weten te verbinden met de missionaire opdracht die de Heer ons geeft, met de kracht van zijn Geest, met de nabijheid door zijn sacramenten, met zijn woord en met zijn liefde”, zegt de bisschop tot slot.
“Dan is deze chrismamis, in het jaar van 70 jaar bisdom, misschien wel een nieuwe geboorte voor onze Kerk, wanneer wij opnieuw de liturgie, de sacramenten en het woord van God omarmen met een gewoonte die we van de Heer hebben ontvangen, de gewoonte waarin de Heer ons voorgaat, en dat we dat doen met een zeker gemak, met een grote vreugde en met de vrijmoedigheid om ook anderen uit te nodigen en durven zeggen: doe met ons mee op de weg van de Heer.”
Aan het eind van de viering spreekt de bisschop daarom de hoop uit dat de nieuwe katholieken in de parochies alle ruimte krijgen om zelf mee te werken aan de missie van de Kerk: “Mogen we steeds weer mensen naar Christus brengen, want daartoe zijn wij als Kerk op aarde. Het is de levende Heer die spreekt tot jullie hart, die verantwoordelijk is voor onze roeping en die zich aan ons geeft in de sacramenten van de Kerk.”
“Mogen wij onszelf op onze beurt geven aan anderen die ons nodig hebben, en ons geven voor de zending van de Kerk in onze wereld: door te bidden en te vieren, door te getuigen en te leren en vooral ook door naastenliefde en caritas. We zijn nooit uitgeleerd, nooit uitgewerkt, maar het is nu eenmaal zoals de apostel Paulus zegt: ‘het evangelie laat ons geen rust’” (2 Korintiër 5, 14).
Na de viering ontvangen de vertegenwoordigers van parochies de oliën en het chrisma. Vanwege het jubileumjaar is er gelegenheid om tegen een kleine bijdrage een Laurentiusbeeldje mee te nemen. Ook zijn er tasjes met enkele bijzondere uitgaven voor de parochies. Tijdens de offerande zijn producten aangedragen. Deze worden meegegeven aan de blauwe zusters voor mensen in nood.
