Wie deze zomer de Maria van Jessekerk in Delft binnenloopt, kan zomaar in verschillende talen worden aangesproken. Drie jonge studenten uit Spanje, België en Duitsland zijn tijdelijk actief als gids in de kerk. Raquel, Wout en Felix doen mee aan het internationale ARC-programma en versterken drie weken het gidsen team van de parochie. Zij worden begeleid door Alex Rohe, priesterstudent van het bisdom Rotterdam.

In de zomer komen er veel toeristen naar Delft. De internationale samenstelling van het drietal komt daarbij goed van pas. Ze spreken alle drie Engels, maar ook hun eigen taal komt goed van pas. Raquel leidt bezoekers in het Spaans rond, Felix en Wout schakelen tussen Engels, Duits en Nederlands.

Hun rondleidingen gaan over kunst, architectuur en geschiedenis, maar kunnen ook uitlopen op gesprekken over geloof. Die combinatie maakt het project bijzonder.

‘Jezus is hier echt aanwezig’

Raquel (21) komt uit Spanje. Ze heeft haar bacheloropleiding tot leerkracht in het basisonderwijs afgerond en begint binnenkort aan twee masteropleidingen. Haar belangstelling voor het ARC-programma ontstond mede dankzij haar zus.

“Mijn zus zei tegen mij: ‘Raquel, je moet dit echt doen, want het is geweldig. De mensen zijn heel vriendelijk en je gaat het fantastisch vinden. Jezus is overal aanwezig en dat zul je voelen.’”

Ook haar vader speelde een rol. Hij is geschiedenisleraar en gaf haar zijn liefde voor kunst en architectuur mee. Raquel ging daarom op zoek naar een programma waarin erfgoed, de Kerk en haar geloof samenkomen.

Na enkele dagen in Delft is ze enthousiast. “Ik ben heel blij dat ik hier ben. De mensen zijn ontzettend vriendelijk, liefdevol, zorgzaam en betrouwbaar. Ze zijn heel betrokken bij de Kerk en de gemeenschap. Je kunt hier echt de aanwezigheid van Jezus voelen.”

“Je voelt hoeveel inzet en liefde er wordt gestoken in het onderhouden van deze plek en in de relaties tussen de mensen. Dat is ook geloof. Geloof is niet alleen bidden. Het is ook handelen.”

‘Ik ben echt verrast’

Ook Felix (21) koos bewust voor Delft. Hij studeert natuurkunde en Latijn aan de Universiteit van Heidelberg en wil later leraar worden. In Heidelberg zag hij een poster van ARC in de katholieke studentenparochie. Hij koos voor Delft. De kerk sprak hem aan vanwege zijn geloof en zijn belangstelling voor architectuur.

De kennismaking met de parochie noemt hij speciaal. De jongeren werden hartelijk ontvangen en aten samen met parochianen. “Ik ben echt verrast door het kerkelijk leven hier. Het is een heel levendige geloofsgemeenschap. Het is een fijne plek om te zijn.”

Felix merkt dat zijn studie hem goed voorbereidt op het vertellen van een verhaal. “Gids zijn is wel anders dan lesgeven op school, maar er zijn ook overeenkomsten. Je moet vrijuit kunnen spreken en vertellen over iets waar je zelf enthousiast over bent. Tot nu toe heb ik daar echt van genoten, omdat je iets kunt delen waar je zelf belangstelling voor hebt.”

En er valt in de Maria van Jessekerk genoeg te vertellen. “Je zou gemakkelijk twee, drie of zelfs vier uur kunnen praten, terwijl bezoekers meestal een rondleiding van ongeveer vijftien minuten willen.” Daarom vraagt hij bezoekers wat hen interesseert. “De een wil meer weten over het geloof, de ander over architectuur of geschiedenis.”

Ook voor Felix is het gids zijn een manier om zijn geloof met anderen te delen. “Mijn geloof geeft me kracht in moeilijke situaties. En als ik ergens van geniet, kan ik er nóg meer van genieten, omdat ik God ervoor kan danken. Daarom betekent het veel voor mij om dat ook met anderen te kunnen delen.”

‘Dit is een ander soort vakantie’

Wout (19) komt uit België en studeert geschiedenis aan de KU Leuven. Hij kende het project via een vriend die eerder had meegedaan. “Hij vertelde dat het echt heel leuk was.”

Hij wilde bovendien zijn historische kennis eens in de praktijk gebruiken. “Ik wilde het graag doen voor de ervaring, maar ook omdat ik mijn historische kennis actief wilde inzetten. Dat leek me leuk. Bovendien is het een ander soort vakantie.”

In de Maria van Jessekerk krijgt hij daar volop gelegenheid voor. De kerk zelf is gebouwd in de 1882, maar haar geschiedenis voert veel verder terug. Ook de Reformatie speelt een belangrijke rol in het verhaal van Delft.

Wout merkt dat bezoekers de geschiedenis juist interessant vinden. Vooraf was hij daar niet helemaal zeker van. “Ik was een beetje bang dat sommige bezoekers al die geschiedenis misschien saai zouden vinden, maar dat is tot nu toe nog niet gebeurd.”

Ook de franciscaanse achtergrond van de kerk valt hem op. “Je ziet overal verwijzingen naar de franciscaanse traditie.”

‘Zij verrijken ons ook’

Alex Rohe begeleidt de jongeren vanuit de parochie. Bezoekers komen volgens hem vaak in eerste instantie voor het gebouw. “Mensen komen binnen vanwege de architectuur of de geschiedenis. Maar van daaruit kom je vaak vanzelf uit bij vragen over geloof en over wat bepaalde dingen voor ons betekenen.”

“Vaak functioneert deze kerk als een soort aanspreekpunt voor mensen die zoekend zijn of ergens mee worstelen. Soms hebben mensen alleen een luisterend oor nodig. Dat gebeurt hier ook regelmatig.”

De aanwezigheid van de studenten heeft ook een heel praktische kant. Op bijvoorbeeld een maandag ontvangt de kerk volgens Alex al snel zo’n 750 bezoekers. In het weekend zijn dat er tussen de 1.100 en 1.500.

De kerk is normaal gesproken van twaalf tot vijf uur geopend, en vanuit de parochie zijn er doorgaans twee vrijwilligers aanwezig. De ARC-studenten maken het mogelijk om meer rondleidingen te geven en extra openingsuren aan te bieden.

De studenten werken vijf dagen per week en hebben daarnaast twee vrije dagen. Ze verblijven in de pastorie. “Wij ontvangen de studenten, maar zij komen ons ook iets brengen: hun enthousiasme", vertelt Alex. “Parochieleven is gemeenschap opbouwen. Dat doen zij op een heel bijzondere manier. Daardoor verrijken ze niet alleen de bezoekers, maar ook ons als parochie. Het is een wisselwerking.”

‘Een van de puzzelstukjes’

Alex begeleidt het project inmiddels ongeveer vijf jaar. Het begon als een leuke taak binnen de parochie. “Maar het heeft zeker ook bijgedragen aan mijn eigen ontwikkeling en roeping”, vertelt hij. “Als een van de puzzelstukjes.”

Alex is priesterstudent voor het bisdom Rotterdam. Hij studeert via Vronesteyn aan seminarie Rolduc. “Ik merk dat ik mij thuis voel in een parochie, tussen de mensen. Het samenwerken, de ontmoeting, de uitwisseling van ervaringen en geloof.”

“Voor mij gaat parochieleven over samen gemeenschap vormen rond Christus, op een concrete plaats en met concrete mensen”, aldus Alex.

Dat gebeurt deze zomer ook door de inzet van de drie jonge studenten. Ze vertellen bezoekers over de kerk, maar brengen tegelijk iets van zichzelf mee: hun geschiedenis, hun kennis, hun enthousiasme en hun geloof.