Getuigenissen

Daan Huntjens

"Dat het geloof, het geschenk dat God ons in het hart legt, niet voor jezelf alleen bedoeld is, is een ervaring van vele mensen", vertelt Daan Huntjens. Hij werd p 2 juni 2018 priester gewijd. "De pastoor van mijn thuisparochie in Den Haag zei het mij eens als volgt: 'Als Onze lieve Heer je in je nekvel gegrepen heeft, laat Hij je niet los!' De mooiste beschrijving van dit gevoel vind ik in een brief van de apostel Paulus: 'De liefde van Christus laat ons geen rust' (2 Korintiërs 5, 14).'"

"Zo is het ook bij mij. Afkomstig uit een van huis uit katholiek gezin, maar aanvankelijk niet gelovig opgevoed, raakte ik op mijn zevende onder de indruk van het katholieke geloof toen ik bij de uitvaart van mijn grootvader voor het eerst een heilige mis bijwoonde. Ik wilde eigenlijk niet gaan, moest toch en snapte natuurlijk niet wat er gebeurde, maar vond het mooi, fascinerend. Zeker de consecratie. Sindsdien ging ik vaker op zaterdagavond met mijn moeder zeven kilometer achterop de brommer en negen maanden later ben ik gedoopt."

"Ik werd opgenomen in de Kerk en in de parochiegemeenschap, werd daarna misdienaar en toen al dacht ik dat ik wel priester wilde worden. Naarmate ik ouder werd, rijpte dit verlangen en groeide het vermoeden dat de levensstaat en de spiritualiteit van het priesterschap bij mij passen."

"Het geloof gaat over u, jou en mij, over het hier en nu, over de Heer die van mij houdt en met mij bezig is."

"Een belangrijke steun waren de jongeren die ik in Leiden en Den Haag ontmoette, zoals bij de jongerengroep van de Broeders van Sint Jan. Het waren jongeren van wie ik dacht dat ze niet bestonden: jongeren met wie je kunt praten over geloven, met wie je samen kunt bidden. Ook belangrijk voor me, om Gods roepstem duidelijk te krijgen, waren een priester met wie ik regelmatig lang praatte, het vieren van de eucharistie en het steeds een nieuw begin met God maken in het sacrament van de verzoening. Zo kon ik in vertrouwen op de Heer de stap zetten om vanuit Vronesteyn priesterstudent te worden."     

Daan Huntjens: "Ik kon in vertrouwen op de Heer de stap zetten om vanuit Vronesteyn priesterstudent te worden." (Foto: Johan Wouters)

Henk van Zoelen

“'Ik zie in jou een diaken.' Deze woorden van pastoor Van Winkel op de esplanade van het Maria Heiligdom van Banneux, waar ik als vrijwilliger met de ziekenbedevaart van ons bisdom aanwezig was, deden mij versteld staan," bekent diakenkandidaat Henk van Zoelen. "Ik was zelf namelijk al bezig om na te gaan of het ambt van permanent diaken iets voor mij zou zijn, maar dat had ik (nog) niet met hem besproken. In mijn werk zag ik dat mensen soms de rekening gepresenteerd krijgen van maatschappelijke ontwikkelingen, waardoor zij in de problemen komen en soms het hoofd niet bovenwater kunnen houden. Door het vrijwilligerswerk in Banneux en als mantelzorger zag ik de behoefte aan (pastorale) zorg en aandacht bij ouderen en zieken. De vraag was echter: 'Heeft God mij ook voor dit dienstwerk bestemd?' De reactie van pastoor Van Winkel was voor mij een duidelijke bevestiging dat ik de roeping verder moest onderzoeken."

"Na dit gesprek duurde het nog een aantal jaren voordat ik daadwerkelijk de stap kon zetten om gehoor te geven aan de roepstem van de Heer en met de opleiding en vorming te starten. Met de aanstelling tot lector op 9 juni 2016 door Mgr. Van den Hende begon de laatste fase van deze opleiding: de pastorale stage in de parochies Sint Maarten en Trinitas te Voorburg."

Deel dit item

Blijf op de hoogte!

Schrijf je in voor onze tweewekelijkse nieuwsupdate en mis niets.

Blijf op de hoogte!

Schrijf je in voor onze tweewekelijkse nieuwsupdate en mis niets.

Aanmelding aan het verwerken
Er is iets fout gegaan bij het aanmelden
Bedankt voor je aanmelding
× Deze popup niet meer weergeven